روزهایم عقیم شده اند ...

من ناباروری ام را در خیابان های کهنه پرسه می زنم

و خیال جنینی را در اعماق ذهنم جستجو می کنم

بی آنکه آغوشی برای کسی باز کرده باشم...

پی نوشت :

- سهراب می خواند...و چه اندازه تنم هشیار است...