این روزها روزی هزار بار مرگ بر من سایه می اندازد

تا زندگی ام را میان واژگان بی سر و ته 

در امتداد جاده های تردید بین خشم و لعنت و امید

کش بیاورم...

لحظه های عقیم ، آبستن بیهودگی اند.

پی نوشت :

- برای من ای مهربان چراغ بیاور و یک دریچه...